
Birşeylere yeniden başlamak her zaman heyecan verir. Ama bir o kadar da zordur. Bu yüzden bloguma dönmek bu kadar uzun zaman aldı. Acaba eskisi gibi devam edebilecek miyim, ziyaretçilerim yine olacak mı derken 1 seneyi hatta daha fazlasını geçirdim.
Aşağıda görüldüğü üzere en son, dostlar nişanlandım diye gelmiştim, sonra bir kayboldum ortadan tam kayboldum. Nişan telaşı bitmeden, üstüne hadi kış gelmeden evlenelim diye ayaklanınca, 3 ayda kendimi büyük bir koşturmacanın ortasında buldum. Çok güzel ve çok yorucu bir dönemdi. Ev aramak, eşya seçmek, gelinlik beğenmek, nerede evlenicez, kimler gelecek, davetiye vs. derken günler nasıl geçti anlamadım. Tabi o arada blogumu çook ihmal ettim. üstelik her an bir post ekleyeceğim ümidiyle, ara verdim diye bir haber bile vermedim.
Eh hadi evlendik, telaş bitti artık dönerim buralara diyordum ki, evin sorumluluğu, yeni hayata alışma, hayırlı olsun misafirleri, gezmeler tozmalar derkennn bu günlere geldik. Tabi bunlar bahane değil hiç bir zaman. Hiç mi zaman bulamadım, bulurdum. Üstelik blogumla ilgilenmem için beni hep teşvik eden eşim, küsmeye başlayan okuyucular ve blog arkadaşlarım varken. Ama bir şeye uzun bir ara verince geri dönüş zor oluyormuş. Ne yazacağımı bilemedim en başta.. Ama artık biliyorum, üstelik paylaşacak çok şeyim var! Hayatımda çok önemli bir yer kaplıyormuş burası... İyi ki buradayım...
Arkadaşlar ben geldim!! Herşey kaldığı yerden devam etsin.....









Arkadaşlar yukarıda ve aşağıda değişik pozlarda görmüş olduğunuz güzeller balkonumuzun minyatür gülleri... Baharla birlikte balkonumuzu süslemeye başladılar.. Geçen yaz almıştık ve yağmurdan kardan koruyarak bu sene de güzel güller verdi bize.. Hatta bu sene tomurcukları daha da çoğaldı.. Bu fotoğraf çektikten bir kaç gün sonra 6-7 yerden daha patlamış! Menekşeler, güller ve sırada iş yeri bahçemizin çiçekleri var....

